rozdział 13

-Bo co?-zapytała Sel, z chytrym uśmieszkiem
Gdyby nie była dziewczyną z pewnością teraz bm ją uderzył.

- Słuchaj, po co ci to? Chcesz sie kłócić?-zapytałem sciszonym tonem.
-Oh, Justin nie chce. tylko zastanawiam się kim ona dla ciebie jest.-spojrzała na
Ariane rzechylając lekko głowę na bok.
- ja jestem jego...-zaczęła Ari, ale szybko jej przerwałem.
-dziewczyną. - powiedziałem zdecydwanie, po czym chwyciłem jej rękę i uśmiechnąłem się pocieszająco.
Ona tylko zarumieniła się lekko i przytaknęła delikatnie głową.
- Co? haha -zaśmiała się - skąd ty ją wytrzasnąłeś? - lecz po chwili spoważniała- szybko się pocieszyłeś po naszym rozstaniu.-
zaczęła nerwowo kopać małe kamyki leżące na ziemi
-Przecież wiesz że to wszystko było udawane-powiedziałem nie wiedząc o co jej chodzi.
- ja muszę już lecieć -przerwała nam Ariana.
-Jasne, przyjadę po ciebie.
Uśmiechnęła się i podeszła do mnie niepewnie i lekko pocałowała w policzek.
Wyglądała na trochę przestraszoną .
Oczami Ariany.
nie ukrywam niezręcznie mi było wysłuchiwać ich prywatnych rozmów, jednak, odeszłam od nich głównie dlatego bo zobaczyłam moje przyjaciółki patrzące się w naszą stronę.
-Heej.-podeszłam do nich przytulając je obie na raz.
-Co tam się dzieje ?-zapytała Bella podnosząc jedną brew.
-Sama nie wiem o co jej chodzi-wzruszyłam ramionami- to wredna suka.
Zaśmiały się lekkopo c
zym ruszyłyśmy w stronę klasy od biologii.
Lekcja nudna, jak zwykle, dostałam 3 sms-y od Justina z przeprosinami.To słodkie.

-Ari?-zaczęła Emi, wyrywając mnie z głębokich rozmyślań.
-Hmm?-spojrzałam na nią pytająco.
-Jak ci się układa z Justinem?
Od raz przypomniał mi się wczorajszy wieczór.
-On...wczoraj poprosił mnie o chodzenie.
zabrał mnie w takie prześliczne miejsce i dał najpiękniejszy prezent na świecie.
-Jaki?
powoli odsłonęłam  rękaw bluzki, ukazując bransoletkę którą dostałam od Justina.
-Je-jest przepiękna, serio, musiała kosztować majątek.-powiedziała łapiąc mój nadgarstek i oglądając każdą część bransoletki.
-Tak, tak... a... ty i austin? jak wam się układa?
-W porządku, w sumie to żadnych nowości, zaprasza mnie czasem do domu... czasem gdzieś wychodzimy... takie tam.
-Hej, a gdzie jest bella?
-O, nie-powiedziała patrząc przed siebie.
-Co je..? - obróciłam się i ujrzałam przyjaciółkę, Liama obejmującego ją. szli tak kompletnie nie patrząc przed siebie, byli zbyt zajęci sobą.
-Bella!-krzyknęłam.
Mówiąc coś po cichu Liam'owi, odeszła od niego i skierowała się w naszą stronę.
-Co?-spytała, zdziwiona-to mój chłopak, więc nikt mi tego nie zabroni?
-Mogłabyś czasami zwrócić na nas uwagę!-pokazałam palcem na mnie i Emi.-nie gadałyśmy już bardzo długo, a ty nawet nam nie powiedziałaś że masz chłopaka?
-A ty kim jesteś że musisz wszystko od razu wiedzieć? Dajcie mi trochę spokoju. nie dacie mi się nawet nim nacieszyć! a ty.. ty przypadkiem też nie masz nowego chłopaka o którym nic nie wiem?
-To świeża sprawa! jestem z nim od wczoraj, poza tym gdybyś tu ze mną była to byś wiedziała!
-Mam ciebie dość! ciągle się mnie czepiasz. przecież byłam przy tobie cały czas kiedy się rozstałaś z Robinem, kiedy miałaś kłopoty, starałam się ci pomóc, kiedy miałaś doła kupowałam ci słodycze i pocieszałam.. teraz gdy jesteś szczęśliwa z Justinem, pozwól mnie też być.-powiedziała ze łzami w oczach, po czym założyła okulary przeciwsłoneczne i odeszła.
Przez kilka sekund stałam tam przetwarzając to co przed się stało.
-Ona  ma   racje-wykrztusiłam z siebie po chwili, powoli unosząc wzrok na Emi.-jestem najgorszą przyjaciółką na świecie- wybełkotałam czując łzy chcące wypłynąć na zewnątrz.
-To nie prawda! po prostu się o nią martwisz i tęsknisz.. nie jesteś przyzwyczajona do tego że spędzasz z nią mniej czasu- nie płacz- powiedziała mocno mnie obejmując.
-Muszę ją przeprosić- powiedziałam, ocierając okolice oczu.
Emi tylko przytaknęła głową i uśmiechnęła się.
______________________________________________________________________
Hej, jak wam się podoba rozdział 13? Trochę krótki, komentujcie. Następny pojawi się do wtorku.  Do następnego <3 / Tosia <3